Het moet heel goed zijn, anders ben je een looser

Omdat ik met mezelf heb afgesproken dat ik één keer per week een blog schrijf, heb je wel eens kans dat je een beetje vreemde blog krijg. Vandaag is er volgens mij zo één. En dan weet ik niet hoe die verloopt.

Maandag en dinsdag liep ik een beetje met mijn ziel onder de arm. Iets wat ik in eerste instantie helemaaaaal niet met jou wilde delen, want ik schaamde me daarvoor. Maar omdat ik vandaag mijn richting weer heb gevonden, dacht ik, waarom ook niet. Misschien kan ik er toch iemand wat moed mee bezorgen.

10 September geef ik een lezing in de bibliotheek in Nuth. Dat zijn altijd fantastische momenten, die lezingen. Maar ik heb iets nieuws aan de lezing toegevoegd. Ik ben namelijk tot de ontdekking gekomen dat er voor het gepeste kind best wel wat problemen kunnen zijn tijdens de schoolvakanties. Specifieke problematiek en valse veiligheid. Als je wilt weten wat ik daarover te vertellen heb, zie ik je graag in Nuth.

Hier gaat het over dat nieuwe stukje. Twee dagen hikken, weglopen, huilen, vechten, willen en niet kunnen, kunnen en niet willen. Het moet op papier. En het moet goed zijn. Heel goed! Daar wastie dus. HET MOET HEEL GOED ZIJN, WANT ANDERS BEN JE EEN LOOSER. Ik koppelde er de verwachting van de ander aan vast, waardoor de lat heel hoog ligt en waarmee ik mezelf helemaal vergat. De manier zoals ik het graag wil brengen. Het plezier en de eenvoud was weg. Net als mijn creativiteit.

Herken jij jezelf hier ook in? Dat je dingen moet doen waar je enorm tegenaan hikt, dat je er voor weg wilt lopen? Dat je het liefst je koffers pakt en op vakantie wilt gaan? Kortom, jezelf onzichtbaar wilt maken. Dit gaat over jezelf durven laten zien. Zeggen wat je te zeggen hebt. Bang zijn dat je niet voldoet. Bang voor vervelende reacties. Allemaal gebaseerd op angst.

Blijkbaar moet het eerst tot het hoogste punt van het dieptepunt komen voordat de oplossing er is. Ik heb de hulp ingeroepen van een goede vriend. In een gesprek, dat ik heb opgenomen, spraken wij over het onderwerp. Gewoon, relaxed, alsof we op een terrasje zaten. Nou zaten we dat ook, maar dan wel lekker bij mij thuis. En wat ik merkte was dat ik langzaam weer in mezelf zakte. Dat ik de verwachtingen los kon laten en weer in contact kwam met mijn eigen creatieve ik, die het op haar eigen manier gaat doen.

Doe jij het ook op jouw manier? Of doe jij het nog op de manier zoals dat ofwel van je verwacht wordt, of omdat je denkt dat het zo hoort? Omdat pesten als het ware van je vraagt om je aan te passen om erbij te horen, is het niet vreemd om je te gedragen volgens de normen van anderen. Dat sluipt er in, maar het gaat parten spelen in je leven.

Pesters zijn degene die jou hebben laten weten hoe het volgens hen vooral niet hoorde of mocht zijn. Dat je niet verlegen mocht zijn. Dat je je niet anders mocht kleden. Dat rood haar echt wel stom was. Dat dik zijn niet goed is. Dat je niet goed genoeg was. En jij was niet in staat om voor jezelf te gaan staan. En de pesters, tegen beter weten in, vonden het nodig om het pestgedrag voort te zetten. Meestal niet beseffend welke impact het heeft. Want als een groep de nadruk legt op iets dat anders is dan bij henzelf, dan moet het kind al sterk staan om zich te verweren en het pesten te stoppen.

En nu we dan volwassen zijn, is een groot deel van ons gedrag onbewust omdat we het, naar we menen, al ons hele leven doen. Ben jij iemand van details? Of misschien ben jij juist wel iemand die geen fouten wil maken (ik was er zo één). Of je wilt misschien niet opvallen (och, dat herken ik ook). Ben je gevoelig voor bepaalde gezichtsuitdrukkingen van anderen? Wij hebben allemaal onze blinde vlekken. Gedrag waar we ons niet van bewust zijn, totdat iemand er iets van zegt of totdat je zelf door een situatie een moment van reflectie ervaart. Pas dan wordt er een bewustzijn geboren.

Zo ging dat bij mij jaren geleden ook. Door de scheiding, nog net geen 23 jaar geleden, ontstond bij mij de bewustwording. Ik had echt geen idee hoe ik mijn leven vorm moest geven. Dat was het moment dat ik startte met zelfontwikkeling. En nu sta ik elke dag op om mensen te helpen in het proces van bewustwording. En daar ben ik heel dankbaar voor. Ik weet als geen ander hoeveel moed en tijd bewustwording kost om het ook te leven. Het vraagt van je om je kwetsbaar op te stellen. Het vraagt om dingen te doen die je nog nooit gedaan hebt. Het vraagt van je om jezelf te durven laten zien.

En terwijl ik de laatste zinnen schrijf, vroeg ik mij af hoe je het zou vinden om met mij een kop koffie of thee te drinken? In de maand september heb ik twee momenten die ik cadeau doe. Ik ontvang je graag bij mij thuis in Lanaken, in mijn comfortabele en knusse huiskamer. Zomaar, om elkaar te leren kennen. Om je vragen te beantwoorden. Om van elkaar te leren. En om weer eens voor het eerst iets nieuws te doen. Wat denk je? Lijkt het je wat, aarzel dan niet en neem contact op. Dan prikken we snel een datum voor een gezellige, geurende kop koffie of thee.  

Volg Krachtig Anders via