Het decembert

Tja, die foto past niet echt bij het weer van vandaag. Maar voor mij voelt de foto wel als december. Een bijzondere maand. Een maand die ons vaak meer raakt dan we soms in de gaten hebben. Het start al met Sinterklaas. Is het niet omdat je jonge kinderen hebt, dan zijn het de herinneringen er aan. En dan volgt de voorbereiding voor kerstmis, en kerstmis zelf, om dan de overstap te maken naar een heel nieuw jaar. Het is voor velen een maand van feesten, afronden, terugblikken, naar binnen gaan en plannen maken voor het nieuwe jaar.

December is ook een maand waarin extra eenzaamheid en gemis wordt ervaren Iets wat mij aan het hart gaat. Ook al weet ik dat het het hele jaar speelt. En toch voelt het in december anders. Ja, ik ben daar gevoelig voor. Altijd geweest.

Mij maakt deze maand vaak melancholisch. De herinneringen die ik heb aan Sinterklaas zijn heerlijk. De enorme verrassingen als er plots cadeautjes waren. Zelfs toen ik niet meer in de Sint geloofde. Maar ook daarna, toen we surprises maakten voor elkaar en er leuke gedichtjes bij schreven. Vaste prik was de grote schaal met mandarijntjes en snoepgoed. Maar bovenal, het samen zijn. En dat is met kerst niet anders.

Kerstmis start voor mij pas na Sinterklaas. En het is zo grappig, want ik moet enorm oppassen wanneer ik mijn kerstboom zet. Want eenmaal de boom staat, dan ga ik in de kerstmodus. Dat betekent dat ik mij dan ontzettend graag hul in warmte, gezelligheid, kerstfilms en -muziek en lekker eten, maar vooral eigenlijk niet meer al te veel doen. Heb jij ook een kerstmodus?

 

Verlangen versus realisatie

Ik heb echt nooit geweten dat je een onbedwingbare drang kunt hebben om de kerstboom te zetten. En oh oh, hoe gevaarlijk ook, maar dat was voor mij afgelopen zondag, met alle gevolgen van dien. Ik zou niets liever dan nu met de benen omhoog even helemaal niets meer willen doen. Maar dat zal niet gaan. Tenminste, toch niet helemaal.

Hoeveel lef heb jij gehad om tegen jezelf te zeggen dat je jouw momenten neemt? Dat je afspraken afzegt, de zorg voor je kinderen aan je partner geeft, een paar dagen extra verlof neemt en de boel de boel laat. Deze week lijkt wat dat betreft voor mij alles mee te werken. Alles wat ik kan doorschuiven, schuif ik door. Wat gecancelled moest worden, werd gecancelled. Wat echt gedaan moet worden, wordt gedaan. Wel heb ik een paar super leuke Innerlijke Kracht Scans met mensen. En wat rest, is me-time. 

 

Concentratie of bezinnen?

Hoe gaat het met jouw energie deze week? Ben jij iemand die maar doorgaat, ook als je lichaam je vraagt om het wat rustiger aan te doen? Of ben je iemand, die als het gaat, luistert naar het lichaam en er zoveel als mogelijk aan toegeeft? Op dit moment neem ik zoveel mogelijk mijn rust. Ik sta het mezelf toe. 

Als je merkt dat je je minder goed kunt concentreren, levendige dromen hebt, een druk in je hoofd voelt, dan mag je daar gerust naar luisteren. Het is de energie waar wij nu mee te maken hebben. Het is vooral voelbaar voor mensen die hooggevoelig zijn. Gun jezelf als het gaat, wat extra rust om naar binnen te keren en te voelen wat je nog mag afronden, om daarna jouw wensen en dromen te voelen die je wilt realiseren. 

Een momentje van bezinning levert je meer op, dan in alle haast doorgaan met wat je nog allemaal moet doen. Ga lekker wandelen, neem een bad, eet een koninklijke maaltijd of lees een goed boek. Doe wat goed is voor jou, want dat is ook goed voor de ander.

Ik ben benieuwd wat jij doet om goed voor jezelf te zorgen. Deel je het onder de Facebookpost. 

Volg Krachtig Anders via

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *