Er was eens…

Er was eens een meisje dat heel erg van verhalen hield. Verhalen die haar raakten. Verhalen die bleven voortleven. Verhalen om de verhalen. Ze vertelde ze aan zichzelf als ze aan het spelen was bij de beek. Of als ze met haar poppen speelde. Overal waar zij was, waren ook haar verhalen. Ook toen ze ouder en wijzer werd, hield ze van haar verhalen.

Ze deelde haar verhalen niet met anderen. Ze was bang dat ze dan niet meer bestonden. Want alleen zij wist hoeveel waarde haar verhalen hadden. Wat zij alleen niet wist, was dat ze geloofde in de verkeerde waarde. Zij geloofde dat ze het niet waard was. Zij geloofde dat zij de oorzaak was dat anderen haar pestten. Zij geloofde dat. Zij geloofde daarom ook dat niemand om haar gaf. En toen kwam er een olifant met een lange snuit, en die blies haar verhalen uit.

Dit is natuurlijk helemaal niet het sprookje waarvan je dacht dat het dat zou zijn. Toch? Maar je herkent er wellicht iets in. Het zijn de verhalen die gepeste volwassene zichzelf nog steeds vertellen.

Het zijn de verhalen in ons hoofd, die ons tegenhouden om de stap naar verandering te zetten. Het is het besef dat nodig is, dat wij invloed hebben op hoe wij de wereld ervaren. En dat ontbreekt als wij geloven dat we er niet toe doen. En het is de liefde voor jezelf en de moed die je nodig hebt om er anders naar te durven kijken.

Welke verhalen vertel jij jezelf? Heb je daar wel eens naar geluisterd? Of zijn ze volledig verweven met wie je denkt dat je bent?

De verhalen die je jezelf vertelt, kun je horen als je bijvoorbeeld een beslissing moet nemen. Of als je een leuke potentiële partner ontmoet. Wat denk je dan? Oh tof, dat ga ik eens even regelen? Of brengt het je aan het twijfelen? Word je onzeker en vraag je je af of er bijvoorbeeld wel iemand op jou zit te wachten? Of denk je bijvoorbeeld dat de ander je wel stom zal vinden als je iets bepaalds vraagt? Of durf je niet om allerlei redenen?

Dit zijn onder andere verhalen die je jezelf vertelt. Als je dat blijft geloven en er naar blijft handelen, zal er weinig veranderen. En als volwassene weten we dat onze tijd steeds korter wordt. Dus waarom zou je wachten om jezelf beter en waardevoller te voelen. Het kan!

Nou vraag je je wellicht af wat je dan kunt doen om die gedachten te veranderen. Het belangrijkste is dat je je bewust wordt van jouw verhalen. Als je onaardige verhalen in je hoofd hoort, wees dan mild voor jezelf. Ga jezelf niet bekritiseren of verwijten maken. Probeer zonder oordeel naar jezelf te luisteren. Als je daarbij liefdevol en nieuwsgierig kunt zijn, werkt dat louterend voor je. Erken dat de gedachte er is, maar ga geen extra aandacht geven. Want als je het nog niet wist, wat je aandacht geeft groeit.

Ben je nog niet zo bekend met deze manier van kijken naar jezelf? Geen probleem. Nu je er van weet, kun je er vaker op gaan letten. Raak er vertrouwd mee dat je je gedachten kunt waarnemen. Neem desnoods een stuk papier en schrijf ze op. Het helpt je om inzicht te krijgen in wat je denkt. Want enkel op die manier kun je de aanzet maken tot anders denken. En anders gaan doen.

Ben je nieuwsgierig naar meer, kijk dan eens naar de Power Workshop op 27 juni. Je leert er hoe je weer grip op je leven krijgt.

Volg Krachtig Anders via