Gepest en één stap verwijderd van bevrijding

Onlangs postte ik het bericht van het elf jarig meisje dat zich na pesterijen van het leven beroofde. Elf jaar! Kan het ook jouw dochtertje zijn? Kan het jouw buurmeisje zijn? Kan het jouw nichtje zijn? Kan het het vriendinnetje van je dochter zijn? Had je het zelf kunnen zijn? Misschien is het wel je broertje, je neefje, je vriendje.

Beeld je eens in wat er in het hoofd om gaat van zo’n kind voordat het de daadwerkelijke daad pleegt. Hoe slecht het zich voelt. Hoe overbodig en als een probleem. Maar vooral niet geliefd. Dit meisje heeft nagedacht over hoe ze haar leven gaat beëindigen. 11 jaar! Hoe ze het gaat doen. Wanneer ze het gaat doen. Het voelt machteloos en het maakt mij boos, maar ook verdrietig. Het idee dat een meisje van elf jaar het besluit “moet” nemen om zichzelf te doden om verlost te zijn van pesterijen. Zo’n daad hoort niet in een kinderleven thuis. Maar ook niet in het leven van een volwassene. Het klinkt misschien gek, maar toch kan ik dan sneller accepteren dat iemand het leven niet meer kan verdragen.

Dit 11-jarig meisje is niet de eerste en waarschijnlijk ook niet de laatste die het leven beëindigd. Ik ben de laatste die de illusie heeft dat pesten stopt. Het is iets van alle tijden. Maar ik geloof heel sterk in het creëren van bewustwording over de gevolgen van pesten en hoe wij als volwassene onszelf en de kinderen kunnen helpen om een meer verdraagzame wereld te creëren.

Pesten is best een complex thema en niet één-twee-drie drastisch te verminderen. Maar als volwassenen hebben wij de taak om onszelf en onze kinderen te leren hoe we respectvol met onszelf en elkaar omgaan. Het is onze taak om kinderen te helpen en een zo veilig mogelijke omgeving te bieden. En het maakt niet uit of je familie, een buurman, een voorbijganger, leerkracht of kapper bent. Wij kunnen helpen. Sterker nog. Wij moeten helpen. En daar kunnen we elk moment mee beginnen.

Jaarlijks worden er in België zo’n 190.000 kinderen tussen 5 en 19 jaar dagdagelijks gepest. Ben jij er daar één van? Praat je er met iemand over? Ben je een ouder van een gepest kind en misschien ook nog zelf gepest? Herken je de signalen? Hoe alert bent je op pestgedrag? Hoe ga jij hier mee om?

Ik heb best even getwijfeld of ik dit bericht moest delen. Maar mijn hart bleef maar duwen en duwen om het te doen. Het voelt verdrietig en krachtig tegelijk om zelf een leven te hebben kunnen creëren waarin ik mag doen wat ik graag doe. Wat had dit meisje, en al die kinderen die haar voorgingen, met haar leven kunnen doen als ze de hulp had gekregen die ze nodig had? Ik vraag mezelf oprecht af: Hoeveel dode gepeste kinderen willen wij nog in de media zien? Maar ook, wie wil dit op zijn of haar geweten hebben?

Heb jij nog last van de gevolgen van pesten? In de opvoeding? Met sociale contacten? Met opkomen voor jezelf? In relaties en vriendschappen? Download dan zeker de praktische gids met leuke oefeningen om je van de zeven mythes van pesten te verlossen. Start vandaag nog met het worden van de betere versie van jezelf.

Volg Krachtig Anders via